



تبلیغات 







.jpg)
جمشید هاشمپور در سال ۱۳۲۳ از پدر و مادری اردبیلی در تهران خیابان سلسبیل به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا دیپلم ریاضی ادامه داد. او ازدواج کردهاست و صاحب دو فرزند دختر است.
بازی او در نقش زینال بندری در فیلم تاراج ساخته ایرج قادری بود که جمشید هاشم پور (آریا)را با سر تراشیده میان مردم مطرح کرد. تا جایی که تیپ قهرمان سر تراشیده تا سالها مخاطبان بسیاری را بخصوص در شهرستانها روانه سینماها میکرد.
هاشمپور اولین فیلم سینمائی خود را با معرفی یکی از دوستانش به ساموئل خاچیکیان کارگردان ایرانی ارمنیتبار در سال ۱۳۴۷ و با بازی در نقش کوتاهی در فیلم جهنم سفید آغاز کرد. سپس در فیلمهای جنجال پول ساخته پرویز خطیبی و ایوالله به کارگردانی منوچهر نوذری، خوشگلترین زن عالم(به همراه منوچر وثوق)، قسمت (کارگردان امیر شروان)، عشقیها(کارگردان جمشیدشیبانی) بازی کرد.
آخرین فیلمش در قبل از انقلاب خوشگلترین زن عالم به کارگردانی قدرت الله احسانی و بازیگری منوچهروثوق، جمیله بود. بعد از آن برای مدتی سینما را رها کرد تا سال ۱۳۶۱ که به دعوت مسعود کیمیایی برای بازی در فیلم خط قرمز دوباره به سینما بازگشت. فیلمهای بعدی او عبارتاند از فرمان، بازداشتگاه، نقطه ضعف، بالاش، پایگاه جهنمی، عقابها، یوزپلنگ، تیغ وابریشم، عشق و مرگ، پرده آخر، تماس شیطانی، دادستان-قرق-مادر-طعمه-افعی-یاران-اخرین خون-نیش-پروازازاردوگاه-اخرین بندر-ضربه طوفان-یاغی-رنجر-زخمی-مجازات-گروگان-عقرب-اوازقو-مسافرری-وچندین فیلم دیگر تابه امروز. جمشیدهاشم پورازمعدود هنرپیشگان موفق سینمای ایران است که فعالیت تاتری نداشت و بنا به گفته خودش دریکی ازمصاحبههایش سینما رااز سینما شروع کردهاست و تنها فعالیت تاتری وی صحنههایی ازفیلم تماس شیطانی بود که صحنههای تاتر را با راهنمایی مجید مظفری اجرا کرد.
جمشید هاشم پور با بازی در نقشهای متقاوت تواناییهای خود را به اثبات رساندهاست. او در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد در کنار بازی در فیلمهای اکشن و حادثهای گه گداری بازی در نقشهای دیگر را نیز امتحان کردهاست: روز باشکوه (کیانوش عیاری، ۱۳۶۷) - مادر (علی حاتمی، ۱۳۶۸) - پرده آخر (واروژ کریم مسیحی، ۱۳۶۹) - عشق و مرگ (محمدرضا اعلامی، ۱۳۶۹) و دلشدگان (علی حاتمی، ۱۳۷۰).
هاشم پور پس از دریافت دیپلم افتخار از هفدهمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۷) برای بازی در فیلم «هیوا» (رسول ملاقلی پور) گزیده کار شد و سعی کرد در فیلمهای خوب و متفاوت بازی کند.
بازی بسیار خوب او در فیلمهای «آواز قو (سعید اسدی، ۱۳۷۹)، سفر به فردا (محمدحسین حقیقی، ۱۳۸۰)، قارچ سمی (رسول ملاقلی پور، ۱۳۸۰)، واکنش پنجم (تهمینه میلانی، ۱۳۸۱)» نشان از رویکرد سخت گیرانه هاشم پور دارد. او در این سالها یک بازی تحسین برانگیز در فیلم «مسافر ری (داود میر باقری، ۱۳۷۹) از خود به نمایش گذاشت.
جمشید هاشم پور در سال ۱۳۸۲ دو فیلم بر پرده سینماهای تهران داشت: «واکنش پنجم و سفر به فردا». بازی خوب او در فیلم «سفر به فردا» که نامزدی جشنواره بیستم فیلم فجر را برایش به ارمغان آورد به دلیل اکران نامناسب و نوع فیلم آنچنان که باید دیده نشد.
برچسب ها: تاریخ، تاریخ شمار، تاریخ شمار سینما، بیو گرافی جمشید هاشم پور،